24 maja 2014

Nocorek

Zaganiam Małego spać.
Jak zawsze, ratuje się ogólnie znaną taktyką "Jeszcze Muszę Zjeść I Napić się Mamusiu", co zazwyczaj zajmie kilka minut. Dzisiaj jednak zaskakuje mnie czymś innym.
- Zrobisz mi ładny nocorek, mamusiu? - pyta przymilnie.
- A co to jest nocorek? -  chciwie czekamy na wyjaśnienia.
Mały, zadowolony z publiczności i chwil spokoju, oznajmia dumnie:
- No jak to, nie wiecie? Jest podwieczorek, czyli jedzenie po południu, to jest i nocorek, czyli jedzenie w nocy! To zrobisz mi nocorek, najlepiej kakao i grzanki, takie dobrze przypieczone?

Filologiczny duch w potomności nie ginie! Lubicie podjadać nocne nocorki?



8 komentarzy:

  1. Nocorki lubimy bardzo, ale staramy się nie ulegać pokusom, albowiem tylko młodociani miłosnicy słowotwórstwa i nocorków mogą sobie na nie pozwolić. Starszym od nocorków rosną wałeczki:-)))
    Uściski
    Asia

    OdpowiedzUsuń
  2. Dobra rzecz, taki nocorek, tylko zęby trzeba myć jeszcze raz...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Asiu, masz rację z wałeczkami, ja tez unikam, ale młodzi jeszcze nie muszą. Merenwen, żeby to jeszcze raz.... wiesz, ze Mały oszczędza wodę, jeśli chodzi o wieczorne mycie^^

      Usuń
  3. Unikamy nocorków... Na szczęście są jeszcze podobiadki, podkurki i podwieczorki ;)
    Cudowny talent lingwistyczny Ci rośnie!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mam nadzieję, Inkwi, że mu to zostanie!

      Usuń
  4. I law "nocorek" - piękne słowo... !!!! :-)))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Skrzętnie zanotowane i włączone do domowego użytku, Aniu:)

      Usuń
  5. To ja już w końcu wiem co wieczorem w łóżku podżeram :D

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję, że zostawisz ślad :)